لوله كاروگيت
يكي از انواع لوله هاي پليمري مي باشد كه به دليل داشتن دو جداره مجزا، به لوله پلي اتيلن دوجداره يا لوله پلي اتيلن فاضلابي هم معروف است. سطح بيروني لوله اسپيرال (مارپيچي يا موج دار) و سطح داخلي آن صاف و صيقلي مي باشد. مهم ترين وظيفه اين نوع از لوله ها انتقال سيالات مي باشد. درون لوله هاي كاروگيت فشار بار مطرح نيست زيرا سيالات در حال عبور از داخل لوله ها داراي فشار بار داخلي نيستند ولي سطح بيروني همه فشار هاي وارده را تحمل مي كند. به همين دليل سطح بيرون را به صورت مارپيچي مي سازند زيرا استحكام لوله را در مقابل اين فشار ها افزايش مي دهد.
اين لوله را با نام هاي ديگري مانند لوله پلي اتيلن فاضلابي شيار دار، لوله آكاردئوني و لوله خرطومي فاضلاب نيز مي شناسند.
لوله هاي كاروگيت به طور حرفه اي نصب مي شوند وبه اندازه كافي عميق دفن مي شوند تا از آسيب ديدن ديواره هاي نازك آنها جلوگيري شود. علاوه بر اين، آنها را با سنگ شسته و يك لايه سيمان مي پوشانند تا از هر گونه آسيب در امان بمانند.
لوله كاروگيت فاضلابي
لوله هاي كاروگيت داراي يك سطح بيروني نيز مي باشند كه به صورت حلقه حلقه و داراي استحكام بالا يي ميباشند و كليه فشارهاي سطحي و زير سطحي اعم از بار زنده و مرده را در زير سطح زمين متحمل ميشوند و علت اين حلقه حلقه شدن سطح لوله به دليل استحكام بخشي به لوله ميباشد. لوله هاي كاروگيت در سه بخش فشاري دسته بندي ميگردند . در عوض همانطور كه اشاره شد تا 64 كيلونيوتن نيز تحمل فشار خاك بروي لوله را نيز دارد. لوله كاروگيت توليدي كارخانه ناب زيست داراي كامل ترين مجموعه در بحث سايزبندي مي باشد و از سايز 4 اينچ آغاز و تا سايز 3500 ميليمتر معادل قطر دهنه 3.5 متر توليد مي گردد.
لوله كاروگيت 3000 ميليمتر
لوله كاروگيت 3000 ميليمتر با قطر داخلي 3000 و قطر خارجي 3300 ميليمتر تنها در كارخانه ناب زيست توليد كننده مي شود
لوله كاروگيت 3000 ناب زيست بيشتر در پروژه هاي صنعتي بسيار سنگين مانند انتقال پساب هاي صنعتي ميادين نفت و گاز همچنين انتقال فاضلاب هاي بسيار سنگين شهرها و و غلاف دور لوله هاي گاز و انتقال انبوه سيم هاي برق و كابل نوري و توليد منهول هاي ادم رو و مخزن هاي آب سپتيك تانك پلي اتيلن و چربي گير پلي اتيلن مخزن اسيد و مخزن هاي نگهداري انواع سيالات بدون هيچگونه نگراني از پوسيدگي و خوردگي جداره مخزن بكار ميرود.
چرا لوله هاي كاروگيت براي لوله كشي آبها ترجيح داده مي شوند؟
اين لولهها ماهيتي انعطافپذيرتر نسبت به ساير لوله ها دارند،همچنين ميتوانند كاركرد طولانيتري داشته باشند و بدون نياز به اتصالات زانويي اضافي و چسب مورد نياز لولههاي پي وي سي، خم شوند. بنابراين، نصاب ها مجبور نيستند محدود به استفاده از زواياي 45 يا 90 درجه باشند، در ضمن نسبت به ساير لوله ها هزينه مناسبي دارند.
اين لوله ها كه طبيعتاً خود تميز شونده هستند، براي جابجايي آب و زباله ها در داخل ديوارههاي تونل به برآمدگي ها متكي هستند. برخلاف لوله پي وي سي صاف، تلاطم ايجاد كرده و جريان آب را راه مي اندازند و اجازه نمي دهند كه زباله ها لوله را مسدود كنند.
سوراخ هاي كوچكتر درون برآمدگيها، زبالههاي بزرگ تر را از ورود به لوله باز ميدارد و كمك ميكند تا آب راحتر وارد لوله ها شود.
اطلاعات فني لوله كاروگيت
مشخصات فني و كيفيت لوله كاروگيت مطابق با استاندار INSO9116-3 و DIN16961-2 مي باشد كه براساس آن كاروگيت نبايد با مواد ديگري به جز گرانول، پودر و عناصر نام برده در استاندارد تركيب شود. همچنين ساير آزمونهاي مربوط به مشخصات كيفيت محصول بايد طبق استاندارد EN13476 باشد. لوله هاي كاروگيت بر اساس استاندارد آزمون هاي لوله هاي پلي اتيلن دوجداره توليد مي شوند. اين آزمون ها شامل موارد زير مي شوند:
1. چگالي: براي مواد اوليه استاندارد ISIRI7175-5، براي محصول نهايي استاندارد ISIRI9116
2. شاخص جريان مذاب: براي مواد اوليه استاندارد ISIRI6980، براي محصول استاندارد ISIRI9116
3. مقاومت حلقوي بلند مدت: استانداردهاي ISIRI9116 و DIN16961
4. مقاومت حلقوي كوتاه مدت: استاندارد هاي ISIRI9116 و ISO9969
5. انعطاف پذيري: استانداردهاي ISIRI9116 و EN1446
6. تعيين درصد دوده: استاندارد هاي ISIRI7175-2 و ISIRI9116
7. پراكنش دوده: استاندارد هاي ISIRI7175-6 و ISIRI9116
8. آزمون ضربه: استانداردهاي ISIRI9116 و EN744
9. بازگشت حرارتي: استانداردهاي ISIRI9116 و ISIRI7175-3 براي تعيين مقدار مجاز
10. شكل ظاهري: استاندارد ISIRI9116
11. كشش خطي جوش: استاندارد ISIRI9116 و EN1979
فاضلاب:
فاضلاب (يا فاضلاب خانگي ، فاضلاب خانگي ، فاضلاب شهري ) يك نوع است فاضلاب است كه توسط يك توليد جامعه از مردم است. معمولاً از طريق سيستم فاضلاب حمل مي شود . فاضلاب عبارت است از فاضلاب تخليه شده از منازل مسكوني و تأسيسات تجاري، نهادي و عمومي موجود در محل نوع فرعي فاضلاب عبارتند از: آب خاكستري (از سينك، وان، دوش، ماشين ظرفشويي و لباسشويي) و آب سياه (آبي كه براي شستشوي توالت ها استفاده مي شود ، همراه بافضولات انساني كه دفع مي شود). فاضلاب همچنين حاوي صابون و مواد شوينده است. ضايعات مواد غذايي ممكن است از شستشوي ظروف وجود داشته باشد و در جايي كه از واحدهاي دفع زباله استفاده مي شود ، مقدار مواد غذايي ممكن است افزايش يابد . در مناطقي كه از كاغذ توالت به جاي بيد استفاده مي شود ، آن كاغذ نيز به فاضلاب اضافه مي شود. فاضلاب حاوي آلاينده هاي كلان و ميكرو آلاينده است و همچنين ممكن است برخي از زباله هاي جامد شهري و آلاينده هاي فاضلاب صنعتي را نيز در خود جاي دهد.
فاضلاب معمولاً از لولهكشي ساختمان يا به فاضلاب منتقل ميشود كه آن را به جاي ديگري منتقل ميكند يا به تأسيسات فاضلاب در محل . جمع آوري فاضلاب چند خانوار با هم معمولاً در فاضلاب هاي بهداشتي يا تركيبي صورت مي گيرد . اولي براي حذف جريان آب طوفان طراحي شده است در حالي كه دومي براي جذب آب طوفان طراحي شده است. توليد فاضلاب به طور كلي با مصرف آب مطابقت دارد. مجموعه اي از عوامل بر مصرف آب و در نتيجه دبي فاضلاب به ازاي هر نفر تأثير مي گذارد. اين موارد عبارتند از: در دسترس بودن آب (برعكس كمبود آب )، گزينه هاي تامين آب ، آب و هوا(آب و هواي گرمتر ممكن است منجر به مصرف بيشتر آب شود)، اندازه جامعه، سطح اقتصادي جامعه، سطح صنعتي شدن ، اندازه گيري مصرف خانگي، هزينه آب و فشار آب.
پارامترهاي اصلي در فاضلاب كه براي ارزيابي قدرت يا كيفيت فاضلاب و همچنين گزينه هاي تصفيه اندازه گيري مي شوند عبارتند از: مواد جامد، شاخص هاي مواد آلي، نيتروژن، فسفر و شاخص هاي آلودگي مدفوع اينها را مي توان عمده ترين آلاينده هاي كلان فاضلاب در نظر گرفت. فاضلاب حاوي عوامل بيماري زا است كه از مواد مدفوع نشات مي گيرد . چهار نوع پاتوژن زير در فاضلاب يافت ميشود: باكتريهاي بيماريزا ، ويروسها ، تك ياختهها (به شكل كيست يا اووسيست) و كرمها (به شكل تخم). براي تعيين كميت مواد آلي، روشهاي غيرمستقيم معمولاً مورد استفاده قرار ميگيرند: عمدتاً تقاضاي اكسيژن بيوشيميايي (BOD) و تقاضاي اكسيژن شيميايي (COD)
مديريت فاضلاب شامل جمعآوري و حمل و نقل براي رهاسازي در محيط، پس از يك سطح تصفيه است كه با الزامات محلي براي تخليه به بدنههاي آبي، روي خاك يا براي كاربردهاي مجدد سازگار است. گزينه هاي دفع شامل رقيق سازي (خودتصفيه بدنه هاي آبي، استفاده از ظرفيت جذب آنها در صورت امكان)، ريزش هاي دريايي ، دفع زمين و مزارع فاضلاب است. همه گزينه هاي دفع ممكن است خطر ايجاد آلودگي آب را به همراه داشته باشد.